تاریخچه ماکارانی

بحث و جدال بر سر منشاء و مبداء ماکارونی و اینکه چه کسی آن را اختراع کرد، بسیار است. آیا این غذا چینی است یا ایتالیایی یا حتی عربی؟ شکی نیست که مارکوپولو در سال ۱۲۹۵ رشته ها را از چین به ایتالیا آورد. اما بسیاری از تاریخ نگاران غذا بر این باورند که قبل از این زمان هم نوع خاص ماکارونی در ایتالیا رواج داشته است. نقشهای دیوار مقبره اتروسکان نشان دهنده وسایل آشپزی، تخته ماکارونی و وردنه است. این وسایل به طور قابل توجهی شبیه به وسایلی است که امروزه استفاده می شوند.

آپسیوس معروف ترین خوراک شناس ایتالیایی

شواهدی نشان می‌دهد که رومی ها خمیر حاصل از آرد و آب را تخت و سپس نوار نوار کرده و به صورت سرخ کرده همراه با سس مصرف می‌کردند.آپسیوس معروف ترین خوراک شناس ایتالیایی در قرن اول میلادی غذایی را توصیف می‌کند که خمیر را به صورت لایه لایه همراه با مواد دیگری می پزند،یعنی چیزی شبیه به لازانیای امروزی.سراغاز ماکارونی هر کجا و هر زمانی که باشد، به نظر می رسد سیلسیلی ها اولین کسانی بودند که آن را ابتدا در آب جوش می پختند.آنها آبیاری و کشت را از اعراب که در قرن نهم میلادی جزیره سیسیل را اشغال کرده بودند، فراگرفتند.شواهدی نشانگر این است که در قرن ۱۲ میلادی آنها رشته های نازک شبیه به اسپاگتی را مصرف می کردند.در همین زمان هم رشته هایی شبیه به ماکارونی مدرن امروزی را درست می کردند.

مارکوپولو و بازگشت از چین

اولین کتاب آشپزی ایتالیایی در قرن ۱۳ میلادی و قبل از بازگشت مارکوپولو از چین منتشر شد که حاوی دستورهای غذایی مختلف برای تهیه انواع ماکارونی مثل راویولی، ورمیشل و تورتلی بود.

به هر صورت ماکارونی قبل از مارکوپولو هم در ایتالیا وجود داشته است.
در موزه ماکارونی رم هم دست نوشته ها، نقاشی و لوح های مختلفی موجود می باشد که مؤید این مطلب است.
در دوره رنسانس، ماکارونی مرتب در منوهای ایتالیایی به چشم می خورد.
اهالی ثروتمند فلورانس آن را به همراه شکر و ادویه جات و افراد فقیر به صورت تنها یا همراه با سیر، سبزیجات و پنیر مصرف می‌کردند.

مردم ناپل و صنعتی شدن پاستا

در آن روزها پاستا به صورت ساده و تازه در خانه تهیه می‌شد که بسیار متفاوت با انواع ماکارونی خشک یا متنوع و کارخانه ای امروزی است.

ابداع گران این نوع ماکارونی، ساکنین ناپل بوده‌اند.
آنها فهمیدند خاک های حاصلخیز منطقه ناپل برای کشت گندم (که بهترین آرد ماکارونی کارخانه ای از آن حاصل می‌شود)، همچنین ترکیب آفتاب گرم و بادهای محلی جنوب ایتالیا برای خشک کردن ماکارونی مناسب است.
کشف این مسئله توسط مردم ناپل سبب شکوفا شدن صنعت پاستا در حواشی شهر ناپل و در همین راستا افزایش تقاضای این محصول در ایتالیا شد.

دوستی گوجه و پاستا

 پاستای ساده، اسپاگتی و ماکارونی فتوچینی از بهترین انواع پاستا بودند که به صورت کارخانه‌ای و تنها از آرد و آب تهیه می شدند. در آن زمان ماکارونی به عنوان غذایی افراد فقیر در نظر گرفته و تلاش شد با سس گوجه فرنگی تهیه شود. رشد گوجه فرنگی نیازمند همان شرایطی است که در جنوب ایتالیا برای کشت گندم وجود داشت. بنابراین علاقه ایتالیایی‌ها به گوجه فرنگی هیچگاه کاهش نیافت.